Na današnji dan 1912. godine u Sarajevu je rođena Zehra Muidović-Hakirević, učesnica Narodnooslobodilačke borbe, članica pokreta otpora u Sarajevu i partizanka.
Nakon obrazovanja u Sarajevu, Zehra je radila u Državnoj hipotekarnoj banci, i uporedo studirala na Pravnom fakultetu u Zagrebu, gdje je diplomirala 1936. godine. Bila je jedna od prvih visokoobrazovanih žena među muslimankama u BiH. Pri povratku u Sarajevo, kao jedna od rijetkih intelektualki prisutnih u javnom životu, radila je u humanitarnim i kulturno-prosvjetnim organizacijama Trezvenost, Narodne uzdanice i Gajret, te se zalagala za emancipaciju žena.
Pred Drugi svjetski rat Zehra se uključuje u revolucionarni pokret, a nakon okupacije Sarajeva 1941. godine postaje jedna od najaktivnijih članica pokreta otpora. U njenoj kući na Velikom Alifakovcu sastajale su se partizanke i druge žene koje su učestvovale u NOB-u, a tu se održavao i radio-telegrafski kurs. Zehra je na sijelima regrutirala žene za učešće u NOB-u, skrivala članice pokreta otpora, ili im davala zarove kako bi se mogle neometano kretati gradom. Utočište kod nje je pronašla i narodna heroina Radojka Lakić, koja je dva mjeseca pod lažnim imenom živjela u jednosobnom stanu u Zehrinoj kući.
Zehra je uhapšena krajem 1942. godine, te je u ustaškom zatvoru bila do januara 1943. godine. Na ljeto 1943. godine ona se pridružuje Petoj krajiškoj brigadi i konačno postaje partizanka. Učestvovala je na Drugom (1944.) i Trećem zasjedanju ZAVNOBiH-a (1945.), te bila potpredsjednica Glavnog odbora AFŽ-a u Sarajevu. Sa Sidom Omerbašić 1947. godine pokreće Rezoluciju o pokretu muslimanki za skidanje zara, koja je usvojena na Drugom kongresu AFŽ-a u Sarajevu, u julu 1947. godine, kada su neke muslimanke prvi put skinule zar.
Umrla je u Sarajevu 29. marta 1971. godine. Sarajevsko porodilište na Jezeru je nosilo njeno ime, kao i jedna sarajevska ulica, ali su njihovi nazivi promijenjeni.
Ilustracija za #ŽeneBiH: Edita Gazibara
Poster A3/B2 dostupan je na: http://bit.ly/2lTRpnm