Egipat ne prestaje da nas iznenađuje bogatom i mističnom istorijom. Karnak se ne spominje tako često, a sabrano je delo staro-egipatskih vladara i najveće je drevno religiozno mesto ikad stvoreno. I ovde se postavlja misteriozno pitanje prenosa teškog materijala sa udaljenosti od 150 kilometara, koji bi i sad bio veoma teško izvodljiv kao i dizanja glavnih greda od 70 tona na stubove visine 21 metar.
Karnak je selo u Gornjem Egiptu, na desnnoj obali Nila, na oko svega 2.5 kilometara od Luksora. Po njemu je ime dobila severna polovina ruševina Tebe (drevnog „Nebeskog grada“ koji je postojao pre oko 3200 godina pre nove ere), koja predstavlja najveći ansambl hramova iz faraonskog doba Egipta. Hramovi Karnaka su deo Svetske baštine UNESC-a od 1979. godine.
Karnak se smatra najvećim drevnim religioznim mestom ikad napravljenim i predstavlja neverovatnu kombinaciju ostvarenja mnogih egipatskih vladara. Hram u Karnaku se zapravo sastoji od tri glavna hrama, manjeg zatvorenog hrama i nekoliko spoljnih hramova. Jedna od najpoznatijih struktura Karnaka je hipostil dvorana sa 134 masivna stuba organizovanih u 16 redova u Sali stubova, površine 5 000 metara kvadratnih. Od njih su 122 stuba visoka 10 metara, a ostalih 12 su visine 21 metar sa prečnikom od preko tri metra. Arhitravi (glavna greda) na vrhu stubova teški su čak 70 tona. Salu stubova su sagradili faraoni Seti I i Ramzes II. Hram ima čak 10 pilona- monumentalnih kapija, odvojenih palatama i dvoranama.
Kompleks hramova je uvećan i menjan mnogo puta i odražava promenljivu sreću Egipatskog carstva. Gradnja je počela u 16 veku pre nove ere a oko 30 faraona je dalo doprinos izgradnji Karnaka i ostavilo svoj pečat u hramovima.Glavni deo hrama, Amonova sekcija, podignut je u doba osamnaeste dinastije (Novo kraljevstvo zajednički naziv ove dinastije).
kao i kod većine kamenih velelepnih građevina starog Egipta, kamen peščanik od koga su izgrađeni hramovi i stubovi Karnaka, dovlačen je iz velike daljine, čak 150 kilometara južnije iz kamenoloma Gebel Silisila.
Karnak je podeljen na tri zidinama odvojenih delova posvećenim različitim bogovima. centralni deo i najveći je posvećen vrhovnom bogu Amonu, jednino ovaj deo je otvoren za posetioce momentalno. Druga dva dela su posvećeni Amonovom sluzi Mutu i tebanskom bogu rata Mentuu.
Ti su još Atonov hram i hram Amenhotep IV (koji je srušen nakon njegove smrti).Nekoliko aleja sfingi, sa ljudskim ili ovnovskim glavama, spajaju Mutov i Amonov hram sa hramom u Luksoru.