Udruženje za društvena istraživanja i komunikacije (UDIK) podsjeća javnost na godišnjicu ratnih zločina nad Bošnjacima Čajniča. Prema presudama Suda Bosne i Hercegovine, u periodu od polovine aprila pa do sredine maja 1992. u opštini Čajniče u okviru širokog i sistematičnog napada pripadnika Teritorijalne odbrane opštine Čajniče, pripadnika jedinice “Plavi orlovi” i policije Stanice javne bezbjednosti opštine Čajniče, potpomognuti paravojnim formacijama koje su dolazile iz Srbije i Crne Gore, vršen je progon nesrpskog civilnog stanovništva na području Čajniča na nacionalnoj i vjerskoj osnovi i to zatvaranjem i drugim nečovječnim djelima slične prirode, učinjenim u namjeri nanošenja velike patnje.
Na lokalitetu lovački dom na Mostini kod Čajniča tokom maja 1992. ubijeni su bošnjački civili koji su prethodno zarobljeni u gradu ili okolnim selima, kao i na cesti prema Pljevljima dok su pokušavali pobjeći od rata. Institut za nestale osobe Bosne i Hercegovine navodi da je najveća grobnica u Čajniču pronađena u mjestu Mostina iz koje su u septembru 2002. ekshumirani posmrtni ostaci 18 žrtava. Ovaj je lokalitet skrivao još šest masovnih grobnica iz kojih su ekshumirana tijela ukupno 60 žrtava.
O monstruoznostima počinjenim nad Bošnjacima Čajniča svjedoči i masovna grobnica u šumi Čudanj pronađena 2006. godine u kojoj su skriveni posmrtni ostaci porodice Mahmutović. Najprije su pronađeni posmrtni ostaci majke Hajrije i njeno dvoje djece, jednoipogodišnjeg Amrudina i četvorogodišnje Amre. Samo nekoliko stotina metara dalje na ovom lokalitetu, u pojedinačnoj grobnici, pronađeni su i posmrtni ostaci Amira Mahmutovića, Hajrijinog supruga.
UDIK-ova publikacija „Ratni zločini u Čajniču – presude“ donosi predmete Suda BiH koji je osudio Milorada Živkovića, Miluna Kornjaču, Milosava Jovanovića, Marijana Jovanovića i Slavku Jovanovića na kazne zatvora od šest do jedanaest godina. Optužbi su oslobođeni Duško Tadić i Stevo Jovanović.
Prije više od deset godina Sud BiH je potvrdio optužnicu kojom optuženog Duška Kornjaču tereti da je „kao predsjednik Kriznog štaba, kasnije komandant ratnog štaba Srpske opštine Čajniče te predsjednik Skupštine opštine i ministar odbrane u Vladi Srpske autonomne teritorije Hercegovina, kao svjestan učesnik udruženog zločinačkog poduhvata, planirao i naredio progon nesrpskog stanovništva iz općine Čajniče“. Uprkos tome što se nalazi u susjednoj Srbiji, Kornjača još uvijek ostaje nedostupan pravosudnim organima Bosne i Hercegovine. Srbija svjesno nastavlja da pruža utočište ratnim zločincima čime saučestvuje u ometanju procesuiranja istih i pružanja pravne satisfakcije porodicama ubijenih. Pozivamo srbijanske vlasti da prestanu sa politikom skrivanja ubica i zločinaca te konačno pokažu iskrenu volju za dobrosusjedskim odnosima.
U povodu trideset i četvrte godišnjice, sjećamo se ubijenih bošnjačkih civila Čajniča i okoline.
Udruženje za društvena istraživanja i komunikacije (UDIK) pomaže post-jugoslovenskim društvima da uspostave vladavinu prava i prihvate nasljeđe masovnog kršenja ljudskih prava, kako bi se utvrdila krivična odgovornost za počinioce, zadovoljila pravda i onemogućilo ponavljanje zločina. To je afirmacija vrijednosti otvorenog građanskog društva, sa jasno definiranim prioritetima u pogledu promoviranja, zaštite ljudskih prava, i uključivanja mladih u društveno-političke procese kroz mirovni aktivizam.